Terapia i diagnoza integracji sensorycznej jest stosowana przede wszystkim u dzieci z:

• Nadruchliwością i problemami z koncentracją uwagi
• Trudnościami szkolnymi takimi jak: dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia
• Problemami z czytaniem, pisaniem, liczeniem, rozpoznawaniem liter, cyfr, przekręcanie sylab, wyrazów, czytaniem od końca wyrazów, męczliwością podczas pisania
• Trudnościami w rozwoju psychoruchowym
• Nerwowością, bojaźliwością lub osłabionym reagowaniem na bodźce ze świata zewnętrznego: nadwrażliwością na niektóre dźwięki, zapachy, smaki, nadwrażliwością wzrokową
• Brakiem reagowania na zdania, pytania skierowane do dziecka
• Negatywnym reagowaniem na bodźce dotykowe – nie lubi chodzić boso, nie lubi mycia włosów, czesania, podczas mycia zębów pojawia się odruch wymiotny, dziecko drażnią metki w ubraniach, noszenie czapki, szalika
• Lękiem przed upadkiem lub wysokością
• Obniżonym zainteresowaniem aktywnością ruchową, niechęcią do karuzeli i huśtawek na placu zabaw lub zbyt długim czasem spędzonym na zabawach związanych z kręceniem, obrotami
• Dyspraksją – wiele czynności samoobsługowych oraz planowanie ruchu – wykonuje z trudem, powoli, nie potrafi ich opanować, wydaje się nieskoordynowane, potyka się, przewraca, uderza o różne przedmioty
• Opóźnieniem i zaburzeniami rozwoju mowy
• Kłopotami ze wskazaniem części ciała, myleniem strony prawej z lewą
• Chorobą lokomocyjną
• Męczliowścią powodująca, np. zsuwanie się z krzesła lub podpieranie rękami głowy
• Trudnościami z łapaniem piłki czy nauczeniem się jeżdżenia na rowerku dwukołowym
• ADHD
• Zaburzeniami w rozwoju komunikacji w zakresie mowy biernej i czynnej
• Ze spektrum autyzmu
• Zespołami uwarunkowanymi genetycznie
• Uwarunkowanymi chorobami i uszkodzeniami OUN
• Dysleksją rozwojową
• Obniżonym poziomem rozwoju intelektualnego